Visita de Bolivia - verano 2014

Este verano una amiga de Bolivia me visitó en Bergen. Fue unos días con experiencias inovidables.

Gracias por visitarme Sarita!

Sarita y yo con el fiordo mas grande de Noruega, Sognefjorden, al fondo.

Gracias por la Amistad amigos! :-)

Saludo a mis amigos de Bolivia :-)

Tiempo de verano y vacaciones.... 

¡Gracias de los saludos amigos!

Jeg takker Gud, min venn...

Jeg takker Gud, min venn

• for den velsignelse du er...
• for gleden i din latter...
• for trøsten i dine bønner...
• for varmen i ditt smil... 

Amen

Saludos a la iglesia Arca De Dios, El Alto

På håret...

...kjenner eg henne att. 

Feliz Cumpleaños Maria Del Carmen!

Muchas gracias por enseñarme castellano :-) 

He aprendido mucho de ti...

Saludos de Jan Halvard

Do you want a buttons like this? Press the picture and visit Buttonstrykkeriet

Sjekk ut: 

Shadow Shot Sunday

Pink Saturday

Fargerikt felleskap...

Jesus elsker alle barna,
alle barna på vår jord.
Rød og gul og hvit og svart
er det samme har han sagt.
Jesus elsker alle barna på vår jord.

Color Carnival #83

¡Caballero con sombrero de Sucre!

¡Yo soy Jan Halvard de Noruega! 

Desde agosto 2010 estoy de voluntario en Misión Alianza de Noruega en Bolivia, MAN-B. Yo he trabajado con información de proyectos y otras cosas de Bolivia y también de Noruega.

Bolivia y Noruega son países muy diferentes, pero todos los habitantes de los dos países están viviendo en el mismo mundo, bajo el mismo cielo. Y yo he aprendido muchas cosas de los bolivianos que he conocido durante este tiempo en Bolivia. He llegado a tener buenos amigos en la vida y que no podría olvidar y que yo los quiero...

A finales de marzo voy a volver a Noruega. Yo quiero decir ¡ muchas gracias por todo lo que he conocido aquí en Bolivia! Me gusta Bolivia mucho...

¡Bo-bo-bo li-li-li via-via-via!
¡VIVA BOLIVIA!

¡Mi sombrero está hecho en Bolivia!
Pueden ver otros sombreros aquí: Fabrica de Sombreros SUCRE, Bolivia


Black and White Wednesday The Weekend in Black and White
ABC Wednesday - J for Jan...

Posten tek tid - neste brev må du sende til Noreg...

Det har komme post frå ulike stader i Norge og utlandet til meg den tida eg har vore her i Bolivia. Tida mi nærmar seg slutten og dermed er sjansen liten for at post som blir sendt hit no kjem fram før eg er tilbake i Noreg. 

I begynnelsen av førre veka fekk eg ei samling med postkort, brev og pakkar. Det kan virke som desse har møttest på reisa hit og slått seg saman i følge. Eg fekk nemleg eit kort som var sendt den 31.10. 2010 og eit anna som var sendt 31.01.2011 i same gjengen... 

Tusen takk til alle som har sendt post til meg her i Bolivia!

Annleis sjukesystem

I går hadde eg heimebesøk av doktoren. Etter dagar med dårleg mage var det greitt å ta ein sjekk, sidan det ikkje blei så mykje betre. Sidan eg følte meg ganske slapp og ikkje heilt orka tanken på å bevege meg for mykje for å komme til doktor var det greit at han kunne komme til meg.

Doktoren gjorde vel som doktorar andre stadar ville gjort. Han helsa på meg og spurde meg om tilstanden. Etter litt undersøking kunne han fortelje meg at aktiviteten i magen min var større enn det som er normalen. Han skreiv ned nokon produkt som eg skulle gå på apoteket og kjøpe. Deretter skreiv han ut ei kvittering, og då han hadde fått pengane sine sa han takk for seg og drog. 

Som slapp og sjuk er det ikkje så greit å måtte ordne med tinga sjølv. Eg måtte mobilisere litt krefter for å ta ein tur ut på apoteket. Etter å ha gått til det næraste apoteket kom eg til stengt dør, og det neste eg fann var også stengt. Dermed fekk eg ikkje tak i noko medisin på apotek... Heldigvis finst det gode hjelparar her i La Paz. Takk for medisinleveringa Magne!

Det høyrer med til historien at eg var innom laboratoriet på Clinica del Sur. Der vart namnet mitt endra og eg kom ut igjen som Jan Hai Vard Edvardsen... 

Vener som møtast igjen!

Det er blitt onsdag kveld, og det er som om heile verda er blitt litt mindre....

I går fekk eg kontakt med «Rosita» som eg ikkje har høyrt frå sidan 2007. I ettermiddag møtte eg både henne og ektemannen. Vi gjekk på  kafe, kjøpte noko å drikke og prata saman. Det var veldig kjekt å møte henne igjen, og opphaldet her i Sucre blei med ein gong meir nært.

To vener som møtast igjen! 

Eg har ikkje berre vore her som ein framand turist på ferie, eg har fått vere her og møte igjen ein ven!

Stor glede om eg får møte henne igjen!

Skuggane møter kvarandre i det den eine foten blir sett framfor den andre... 

«Shooting Feet»

«På gjensyn!» er eit uttrykk vi brukar på norsk. Det er eit ynskje om å sjå kvarandre igjen. 

Vi møter menneske kvar dag på vegen vi går. Nokon menneske møter vi ofte, andre sjeldan eller berre få gonger i livet. Det er ein forskjell på å møte nokon og å bli kjend med dei...

Utgangspunktet er at alle du møter kan du bety noko for og bli kjend med. Det handlar mest om å ta seg tid. Tid til å sjå den andre, bruke tid saman med han eller henne.

Avstandar gjer fort at det ikkje er like enkelt å halde den kontakten ein skulle ynskje. Sjølv med dagens teknologiske hjelpemiddel er ein nødt til å sette av tid for å halde kontakt. Det går ikkje av seg sjølv.

I 2003 var eg i Sucre på studietur og fekk kontakt med ei gruppe studentar på universitetet her. Ei av studentane hadde eg lenge kontakt med før eg ein gong i 2007 ikkje høyrde noko meir. Sidan eg no er i Sucre så vil eg gjere eit forsøk på å komme i kontakt med henne igjen. Eg tapar ingenting på å prøve...

Gleda over å møtast igjen etter så mange år vil då bli veldig stor tenkjer eg! 

Check out:

Shadow Shot Sunday # 139